Karta Ko-liwizmu

Obywatelski Światopogląd na rzecz Maksymalnej Wolności i Neutralnego Prawa

Wersja 2026.0 (Karta Założycielska)

(Poprawki oznaczane jako 2026.1, 2027.0 itd.)

Preambuła

Ko-liwizm jest obywatelskim światopoglądem na rzecz wspólnego życia w pokoju przy jednoczesnym braku zgody co do najważniejszych pytań.

Nie jest religią. Nie formułuje żadnych pozytywnych ani negatywnych twierdzeń na temat Boga, bogów, ostatecznej prawdy, zbawienia, objawienia, życia pozagrobowego, kosmicznego celu ani metafizycznej pewności. Nie oferuje świętych tekstów, kapłaństwa ani obowiązkowych rytuałów. Nie wymaga od nikogo porzucenia wiary, duchowości, filozofii ani tożsamości.

Ko-liwizm istnieje z jednego centralnego powodu: ludzkie społeczeństwa potrzebują wspólnej warstwy obywatelskiej, która umożliwia głęboką różnorodność przekonań—religijnych i niereligijnych—bez czynienia z państwa arbitra metafizyki ani narzędzia moralnej dominacji.

Ko-liwizm potwierdza prostą umowę społeczną:

* Twoja wolność jest maksymalna. * Twoja równość obywatelska jest nienegocjowalna. * Państwo pozostaje neutralne. * Prawo publiczne i instytucje należą do wszystkich—w równym stopniu—niezależnie od przekonań.

Niniejsza Karta jest żywym i ewoluującym dokumentem obywatelskim. Jest utrzymywana poprzez przejrzysty proces zarządzania. Jej celem jest pozostanie jasną, odporną i użyteczną na przestrzeni pokoleń.

Artykuł 1 — Definicje i Charakter

1.1 Czym jest Ko-liwizm Ko-liwizm jest światopoglądem i etyką obywatelską zaprojektowaną w celu wspierania pluralizmu w ramach społeczeństwa świeckiego. Jest wspólnym ramami współistnienia, wyrażonymi poprzez wartości, które mogą być uzasadnione za pomocą racji publicznych—racji, które każdy obywatel może ocenić niezależnie od osobistych przekonań lub ich braku.

Ko-liwizm ma na celu wzmocnienie: * integralności instytucji świeckich, * wolności sumienia, * pokoju obywatelskiego, oraz * równych praw obywatelskich.

1.2 Czym Ko-liwizm nie jest Ko-liwizm nie jest: * religią, sektą ani kościołem, * teologią zastępczą, * monopolem duchowym, * ideologią partii politycznej, * doktryną prawdy metafizycznej, ani * hierarchią tożsamości kulturowej.

Ko-liwizm nie może stać się żadnym z powyższych bez naruszenia samego siebie.

1.3 Dla kogo jest Ko-liwizm Ko-liwizm jest dla każdego, kto żyje w ramach świeckiego porządku obywatelskiego: * wierzących, wątpiących i niewierzących, w tym między innymi: teistów, teistów kulturowych, agnostyków, ateistów, deistów, apateistów, ignostyków, panteistów, panenteistów, politeistów, antyteistów, humanistów, racjonalistów lub osób duchowych, ale niereligijnych (SBNR); * osób zakorzenionych w tradycji i tych poszukujących nowych form sensu; * tych, którzy praktykują rytuały, i tych, którzy je odrzucają; * tych, którzy pragną wspólnoty duchowej, i tych, którzy wolą wiarę prywatną.

Artykuł 2 — Podstawowa Przesłanka

Ko-liwizm opiera się na trzech przesłankach.

2.1 Maksymalna wolność sumienia Każda osoba ma prawo kształtować, zmieniać lub odrzucać swoją religię lub światopogląd bez przymusu, zastraszania lub kary obywatelskiej.

2.2 Neutralny porządek publiczny Państwo nie może faworyzować, narzucać ani karać żadnej religii ani światopoglądu. Państwo istnieje po to, by chronić równe prawa i porządek obywatelski—nie po to, by rozstrzygać prawdę metafizyczną.

Neutralność oznacza neutralność wobec doktryn metafizycznych—nie neutralność wobec dowodów na szkodę. Gdy nierówności strukturalne w wymierny sposób podważają równą pozycję obywatelską, porządek obywatelski może przyjąć ukierunkowane środki zaradcze uzasadnione racjami publicznymi i odpowiedzialnymi wynikami.

2.3 Jedno prawo obywatelskie W życiu publicznym—sądy, umowy, własność, zatrudnienie, standardy edukacyjne, usługi publiczne, władza polityczna—istnieje jeden wiążący system: prawo obywatelskie kraju w ramach świeckich.

Ko-liwizm nie ma odrębnego kodeksu prawnego. Nie istnieje „prawo ko-liwistyczne." Porządek obywatelski społeczeństwa jest po prostu świecki i oparty na wartościach Ko-liwizmu, wyrażonych poprzez publicznie uzasadnione rozumowanie.

Artykuł 3 — Wartości Ko-liwizmu

Ko-liwizm opiera się na wartościach, które są obywatelskie, uniwersalizowalne i zgodne z pluralizmem.

Równa godność Każda osoba ma wrodzoną wartość i równą pozycję w życiu obywatelskim, niezależnie od przekonań, pochodzenia, statusu, płci, tożsamości płciowej, orientacji seksualnej, konsensualnej struktury związku dorosłych, języka, kultury lub pochodzenia.

Ko-liwizm zachęca do zmniejszania niepotrzebnego cierpienia istot zdolnych do odczuwania, w tym zwierząt, poprzez publicznie uzasadnione normy i polityki.

Ko-liwizm traktuje status moralny powstających form inteligencji jako kwestię otwartą, podlegającą przejrzystym, opartym na dowodach kryteriom i podlegającym rewizji progom, a nie twierdzeniom metafizycznym. Tam, gdzie wiarygodne dowody wskazują na zdolność do cierpienia, doświadczenia lub podatności na zagrożenia, porządek obywatelski powinien skłaniać się ku zabezpieczeniom ochronnym zgodnym z racją publiczną.

Wolność sumienia Wiara, wątpienie i niewiara są chronione. Żadna instytucja—państwowa ani prywatna—nie może wymagać przynależności metafizycznej jako warunku praw obywatelskich.

Neutralność państwa Państwo nie popiera ani nie zwalcza religii ani światopoglądów. Chroni swobodę praktykowania, odmawiając jednocześnie egzekwowania autorytetu sakralnego.

Niedominacja Żadna grupa nie może wykorzystywać instytucji do narzucania innym doktryn metafizycznych ani przekształcania władzy duchowej we władzę obywatelską.

Wzajemność i równa wolność Wolność każdej osoby jest ograniczona równą wolnością innych.

Racja publiczna Polityki publiczne muszą być uzasadnione rozumem i dowodami, odpowiedzialnymi wynikami oraz ochroną równych praw—nie objawieniem, autorytetem sekciarski ani twierdzeniami metafizycznymi, których inni nie mogą racjonalnie ocenić.

Odporność obywatelska w kryzysie W czasach wojny, terroru lub stanu wyjątkowego środki nadzwyczajne muszą być publicznie uzasadnione, wąsko ukierunkowane, ograniczone czasowo i podlegające nadzorowi — nigdy nie mogą być wykorzystywane do narzucania rządów sekciarskich, kar zbiorowych lub stałego obywatelstwa drugiej kategorii. Współczucie z granicami Troska jest cnotą obywatelską, ale współczucie nie może stać się narzędziem przymusu, dyskryminacji ani erozji równych praw.

Pokój obywatelski i rozstrzyganie zgodne z prawem Spory rozstrzygane są w drodze procesów prawnych i pokojowego dyskursu, a nie wyjątków sakralnych ani zastraszania moralnego.

Te wartości nie zastępują moralności osobistej. Stanowią minimalną etykę obywatelską wymaganą do współistnienia w ramach jednego neutralnego porządku publicznego.

Artykuł 4 — Wolność Duchowa i Rytualna

4.1 Wolność praktykowania i tworzenia sensu Ko-liwizm potwierdza prawo jednostek i wspólnot do: * oddawania czci lub nieoddawania czci; * modlitwy, medytacji, zgromadzeń, postu, świętowania, żałoby; * tworzenia wspólnot duchowych, szkół, organizacji charytatywnych i instytucji kulturalnych; * tworzenia nowych filozofii i tradycji rytualnych; * zmiany przekonań, nawrócenia, synkretyzmu lub wycofania się.

Ta wolność jest chroniona, o ile respektuje prawa obywatelskie i nie rości sobie władzy obywatelskiej nad innymi.

4.2 Wolność odejścia Ko-liwizm potwierdza prawo każdej osoby do opuszczenia jakiejkolwiek wspólnoty duchowej, religijnej lub filozoficznej bez kary obywatelskiej, zastraszania lub przymusu.

4.3 Wypowiedź, krytyka i spór Ko-liwizm potwierdza pokojową krytykę, debatę, badania naukowe, satyrę i spór o idee—religijne i niereligijne—przy jednoczesnym utrzymaniu obywatelskiego standardu niestosowania przemocy i postępowania zgodnego z prawem.

Artykuł 5 — Zasada Ślepego Prawa

5.1 Równość obywatelska Prawa i obowiązki obywatelskie nie zależą od religii, światopoglądu, rytuałów ani twierdzeń metafizycznych danej osoby. Porządek obywatelski nie faworyzuje ani nie karze obywateli na podstawie przekonań, pochodzenia, statusu, płci, tożsamości płciowej, orientacji seksualnej, konsensualnych wyborów dotyczących związków dorosłych, języka, kultury lub pochodzenia.

5.2 Brak równoległej władzy prawnej Żaden religijny ani światopoglądowy system prawny—formalny czy nieformalny—nie ma wiążącej władzy nad życiem obywatelskim.

Ludzie mogą dobrowolnie przestrzegać wskazówek duchowych w życiu prywatnym. Jednak instytucje obywatelskie—sądy, rejestry, umowy, prawa, obowiązki—działają w ramach jednego świeckiego systemu prawnego.

Dorośli mogą tworzyć gospodarstwa domowe i intymne partnerstwa za wzajemną zgodą. Pozycja obywatelska nie jest uwarunkowana strukturą związku; tam, gdzie prawo obywatelskie na to zezwala, strony mogą korzystać z umów prywatnych do regulowania relacji, własności, wsparcia i dziedziczenia, z zastrzeżeniem zabezpieczeń przed przymusem i szkodą dla osób zależnych. Takie umowy muszą spełniać obywatelskie standardy świadomej zgody, jasności, rejestracji w wymaganych przypadkach oraz ochrony osób zależnych i są nieważne w przypadku udowodnienia przymusu lub wyzysku. Umowy prywatne nie mogą tworzyć równoległego systemu orzekania, który odmawia stronom równych środków prawnych lub należytego procesu.

5.3 Równy dostęp do instytucji publicznych Usługi publiczne i instytucje są świadczone bez dyskryminacji. Nie wymagają przynależności do żadnego systemu wierzeń jako warunku uczestnictwa.

5.4 Neutralność to nie wymuszona niewidoczność Neutralność państwa nie wymaga od obywateli ukrywania swoich przekonań w życiu publicznym. Jednostki mogą nosić lub eksponować osobiste symbole religijne lub filozoficzne w instytucjach publicznych, w tym w szkołach, pod warunkiem że nie wiąże się to z przymusem, nękaniem ani wykorzystywaniem instytucji jako narzędzia poparcia lub wykluczenia. Obowiązkiem państwa jest zachowanie neutralności w swojej władzy—a nie wymaganie kulturowej jednolitości od swoich obywateli.

Ko-liwizm odrzuca pogląd, że pluralizm osiąga się poprzez tłumienie widocznych różnic. Ko-liwizm nie traktuje widocznej ekspresji religijnej jako niezgodnej ze świeckim porządkiem publicznym.

Artykuł 6 — Standard Racji Publicznej

Ko-liwizm wprowadza dyscyplinę obywatelską:

Jeśli polityka ma obowiązywać wszystkich, musi być uzasadniona w kategoriach, które wszyscy mogą ocenić.

Racja publiczna jest standardem uzasadniania wiążącej władzy publicznej—nie ograniczeniem tego, kto może się wypowiadać. Obywatele mogą argumentować z dowolnego źródła moralnego, duchowego, religijnego lub filozoficznego w życiu obywatelskim. Odpowiedzialność za przełożenie wiążących reguł na racje, które wszyscy obywatele mogą ocenić, spoczywa na instytucjach publicznych i urzędnikach (sądach, regulatorach, agencjach publicznych i osobach piastujących urzędy), a nie na sumieniu osobistym.

Nie oznacza to, że obywatele muszą porzucić wiarę. Oznacza to, że władza obywatelska musi być sprawowana z użyciem racji, które nie zależą od: * „bo moje pismo tak mówi," * „bo moja metafizyka jest prawdziwa," * „bo mój sakralny autorytet tak nakazuje."

Władza cywilna nie może być uzasadniana roszczeniami do boskiego prawa lub proroctwa — takimi jak obietnice ziemi, suwerenności, supremacji lub stałego przywileju. Takie roszczenia mogą kierować prywatną wiarą, ale nie mogą służyć jako wiążące uzasadnienie publiczne.

Ta dyscyplina obowiązuje najściślej w przypadku decyzji kształtujących fundamenty życia obywatelskiego: praw podstawowych, równej pozycji, projektu instytucji publicznych oraz warunków, na jakich władza publiczna może być używana. W warunkach kryzysu ciężar uzasadnienia wzrasta: instytucje muszą wykazać konieczność, proporcjonalność, najmniej restrykcyjne środki i jasną datę wygaśnięcia, z przejrzystą kontrolą.

Ko-liwizm rozróżnia między głosem moralnym a uzasadnieniem prawnym: głos moralny może być zakorzeniony w dowolnej tradycji i może nieść pilność, która wymyka się tłumaczeniu; uzasadnienie prawne musi pozostać publicznie dostępne, świadome dowodów i zgodne z równymi prawami.

Racja publiczna obejmuje szkody, które można udowodnić, w tym możliwe do uniknięcia cierpienie i wyzysk. Tam, gdzie prywatne ustalenia wywołują skutki obywatelskie (własność, dziedziczenie, opieka), rolą państwa jest egzekwowanie jasności, zgody i ochrony stron wrażliwych.

Uzasadnienie publiczne musi być oceniane pod kątem dostępności z uwzględnieniem edukacji, warunków społeczno-ekonomicznych, języka i kultury. Gdy uzasadnienie systematycznie wyklucza osoby najbardziej dotknięte, instytucje muszą zapewnić jaśniejsze sformułowania, alternatywne ścieżki dowodowe i udokumentowane zaangażowanie dotkniętych społeczności.

Polityki mogą być inspirowane wartościami pokrywającymi się z tradycjami religijnymi, ale muszą opierać się na rozumowaniu publicznym i ochronie równych praw.

Artykuł 7 — Granice Obywatelskie i Zakaz Przymusu

Ko-liwizm uznaje, że pluralizm zawodzi, gdy pojawia się przymus.

7.1 Brak przymusu w wierze Nikt nie może być zastraszany, karany, wykluczany ani pozbawiony pozycji obywatelskiej z powodu wiary, wątpienia, nawrócenia lub niewiary.

7.2 Brak przywilejów obywatelskich za zgodność metafizyczną Żadna grupa nie może rościć sobie szczególnej władzy obywatelskiej, powołując się na bycie „bardziej słuszną," „bardziej czystą" lub „bardziej świętą."

7.3 Brak sakralnych wyjątków ograniczających prawa innych Wolność praktykowania jest chroniona. Nie może jednak być wykorzystywana do ograniczania równości obywatelskiej, bezpieczeństwa lub autonomii innej osoby.

Artykuł 8 — Ko-liwizm a Państwo

8.1 Ko-liwizm nie rządzi Ko-liwizm nie jest ideologią rządzącą. Jest obywatelskim światopoglądem, który informuje postawę etyczną świeckiego społeczeństwa.

8.2 Świeckie prawo obywatelskie jest jedynym prawem Prawo obywatelskie kraju jest jedyną wiążącą władzą prawną w życiu publicznym. Ko-liwizm może inspirować wartości obywatelskie, ale nie rości sobie nadrzędności prawnej.

8.3 Państwo chroni pluralizm Państwo świeckie pod Ko-liwizmem chroni: * wolność religijną i wolność niereligijną, * równy dostęp do instytucji, * legalny sprzeciw, oraz * pokój obywatelski.

Artykuł 9 — Zasada Żywej Karty

Niniejsza Karta ma pozostać żywa, ewoluująca, niezamrożona.

Będzie poddawana corocznym przeglądom i może być zmieniana w celu:

* poprawy jasności, * przeciwdziałania nowym formom przymusu lub dyskryminacji, * wzmacniania neutralności, * udoskonalania mechanizmów zarządzania, lub * rozszerzania ochrony w sposób zgodny z wartościami Ko-liwizmu.

Jednakże poprawki nigdy nie mogą przekształcić Ko-liwizmu w:

* religię, * obowiązkową doktrynę, * broń polityczną, lub * mechanizm przywileju obywatelskiego.

Karta musi zachować zdolność do reagowania na nowe rzeczywistości, w tym nowe formy świadomości, inteligencji i podatności na zagrożenia.

Artykuł 10 — Rada Karty Ko-liwizmu (Zarządzanie)

10.1 Cel

Rada Karty Ko-liwizmu („Rada") jest opiekunem niniejszej Karty.

Jej obowiązki:

* utrzymywanie Karty jako spójnego dokumentu obywatelskiego, * publikowanie corocznego przeglądu i proponowanych poprawek, * obrona neutralności i równej godności, * zapobieganie dryfowi w kierunku sekciarstwa, ideologii lub przejęcia, * prowadzenie przejrzystych procesów i publikowanie zdań odrębnych, * publikowanie corocznego Przeglądu Uzasadnienia Publicznego, dokumentującego, w jaki sposób istotne poprawki spełniają standardy dostępności oraz jak uwzględniono zastrzeżenia mniejszości i dotkniętych grup.

Rada będzie utrzymywać przejrzyste, oparte na dowodach ramy oceny roszczeń dotyczących statusu moralnego zwierząt i agentów sztucznych, z podlegającymi rewizji kryteriami i progami.

Rada nie tworzy prawa. Aktualizuje kartę wartości obywatelskich i zabezpieczeń.

10.2 Struktura i Miejsca

10.2.1 Członkowie z prawem głosu: 12

Rada liczy 12 członków z prawem głosu, podzielonych na trzy bloki równej wielkości, z których każdy reprezentuje funkcję, a nie tożsamość polityczną:

A) Strażnicy Neutralności (4 miejsca) Misja: chronić neutralność państwa, zapobiegać faworyzowaniu światopoglądów, przeciwstawiać się rozszerzaniu misji w kierunku religii obywatelskiej.

B) Opiekunowie Pluralizmu i Wolności (4 miejsca) Misja: chronić wolność sumienia w praktyce, szczególnie dla mniejszości, dysydentów, nawróconych i obywateli niezrzeszonych.

C) Budowniczowie Racji Publicznej i Systemów (4 miejsca) Misja: utrzymywać Kartę czytelną, wykonalną i opartą na racji publicznej, realizmie instytucjonalnym i stabilności obywatelskiej.

Ten projekt wymusza, aby każda poprawka spełniała wymogi neutralności, wolności i wykonalności.

10.2.2 Role bez prawa głosu: 2 Ombudsmeni

Istnieją dwie niezależne role bez prawa głosu w celu ochrony integralności:

1) Ombudsman ds. Procesu (bez prawa głosu) Zapewnia zgodność z procedurami, wymogami ujawniania informacji, zasadami konfliktu interesów, przejrzystością i wymogami publikacji.

2) Ombudsman ds. Praw i Neutralności (bez prawa głosu) Sygnalizuje wszelkie poprawki, które mogą zmniejszyć neutralność, równość obywatelską lub wolność sumienia. Publikuje zastrzeżenia i wymusza eskalację do wyższych progów tam, gdzie ma to zastosowanie.

10.3 Zasady Kwalifikowalności (Ochrona przed Przejęciem)

10.3.1 Wymagane kwalifikacje Członkowie Rady muszą:

* wyraźnie potwierdzić postawę agnostyczną wobec metafizycznej prawdy ostatecznej (brak roszczenia do pewności), * potwierdzić zaangażowanie na rzecz neutralności państwa, równej pozycji obywatelskiej i wolności sumienia, * ujawnić istotne powiązania, finansowanie i role przywódcze.

10.3.2 Role dyskwalifikujące (bezwzględne zakazy)

Nikt nie może pełnić funkcji członka Rady z prawem głosu ani bez prawa głosu, jeśli jest:

* obecnym wybieralnym urzędnikiem politycznym, ministrem lub osobą mianowaną politycznie, * wysokim funkcjonariuszem partii politycznej lub zawodowym operatywem politycznym kierującym kampaniami, * formalnym autorytetem religijnym (duchownym, sędzią religijnym, członkiem rady zarządzającej lub odpowiednikiem), * zawodowym lobbystą, którego rolą jest promowanie agend sekciarski lub partyjnych.

10.3.3 Okres karencji

Osoba, która pełniła jakąkolwiek rolę dyskwalifikującą, musi odczekać 5 lat od opuszczenia tej roli, zanim będzie mogła ubiegać się o członkostwo.

10.4 Mechanizm Selekcji (Legitymizacja + Ochrona przed Przejęciem Elitarnym)

12 miejsc w Radzie jest obsadzanych metodą hybrydową:

6 miejsc wybieranych przez Towarzyszy Karty Towarzysze Karty to obywatelskie ciało członkowskie potwierdzające zasady neutralności Ko-liwizmu i wyrażające zgodę na zasadę niestosowania przymusu. Towarzyszenie jest obywatelskim zobowiązaniem do neutralności i niestosowania przymusu, nie przynależnością polityczną ani testem wiary. (Towarzysze nie są duchownymi ani strukturami partyjnymi.)

4 miejsca wybierane przez Niezależny Panel Nominacyjny Panel emerytowanych sędziów i ekspertów ds. etyki obywatelskiej wybiera kandydatów na podstawie opublikowanych kryteriów i publicznych rozmów kwalifikacyjnych.

2 miejsca wybierane losowo (Loteria Obywatelska) Dwa miejsca są obsadzane w drodze losowego wyboru spośród puli wykwalifikowanych kandydatów spełniających zasady kwalifikowalności. Chroni to Radę przed przekształceniem się w klub elitarny.

Wszystkie etapy selekcji muszą być publicznie udokumentowane.

10.5 Kadencje, Rotacja i Ciągłość

* Długość kadencji: 4 lata * Rozłożenie: 3 miejsca rotują co roku (dla zachowania ciągłości) * Maksymalna liczba kolejnych kadencji: 2 * Usunięcie: wyłącznie z powodu niewłaściwego postępowania, udowodnionych konfliktów interesów lub naruszeń zasad, w ramach przejrzystego procesu kontrolowanego przez Ombudsmana ds. Procesu i Panel Nominacyjny

10.6 Klasy Poprawek i Zasady Głosowania

Ko-liwizm potrzebuje dwóch typów poprawek: zwykłych aktualizacji i konstytucyjnej ochrony filarów nośnych.

10.6.1 Klasa I — Poprawki Zwykłe

Przykłady:

* precyzowanie języka, * dodawanie definicji, * wzmacnianie ochrony bez zmiany zasad podstawowych, * ulepszanie procedur zarządzania.

Do przyjęcia wymagane jest:

* 8 z 12 głosów (dwie trzecie), oraz * co najmniej 2 głosy z każdego bloku (Strażnicy, Opiekunowie, Budowniczowie).

10.6.2 Klasa II — Poprawki Konstytucyjne

Obejmuje to wszelkie zmiany dotyczące:

* neutralności państwa, * Zasady Ślepego Prawa, * równości obywatelskiej i niedominacji, * niereligijnego charakteru Ko-liwizmu, * zasad kwalifikowalności Rady, * progów głosowania i mechanizmów poprawek.

Do przyjęcia wymagane jest:

* 10 z 12 głosów, oraz * co najmniej 3 głosy z każdego bloku, oraz * okres konsultacji publicznych trwający 60–90 dni z opublikowanymi odpowiedziami na istotne zastrzeżenia.

10.6.3 Zasada nieregresji (ochrona podstawowa)

Żadna poprawka nie może zmniejszyć wolności sumienia, równości obywatelskiej ani neutralności państwa w stosunku do poprzedniej wersji. Jeśli Ombudsman ds. Praw i Neutralności sygnalizuje potencjalną regresję, poprawka jest automatycznie traktowana jako Klasa II.

10.7 Obowiązki Przejrzystości i Publikacji

Co roku Rada musi opublikować:

* zaktualizowany numer wersji Karty i dziennik zmian, * proponowane poprawki (w formacie z zaznaczonymi zmianami), * uzasadnienie w kategoriach racji publicznej, * analizę wpływu (kogo dotyczy i w jaki sposób), * oświadczenia odrębne (opinie mniejszościowe), * końcowe wyniki głosowania według bloków.

Artykuł 11 — Klauzule Integralności (Samoobrona przed Korupcją)

11.1 Brak autorytetu sakralnego

Żadna decyzja Rady nie może powoływać się na autorytet sakralny jako wiążące uzasadnienie.

11.2 Brak monopolu na prawdę moralną

Rada może sprawować pieczę nad etyką obywatelską, ale nie może rościć sobie nieomylności moralnej.

11.3 Brak hierarchii tożsamości

Ko-liwizm odrzuca systemy klasyfikujące obywateli według czystości, przekonań, pochodzenia lub przynależności.

11.4 Brak przekształcenia w ideologię

Jeśli Ko-liwizm zostanie wykorzystany do wymuszania zgodności metafizycznej lub dominacji politycznej, zdradzi swój cel. 11.5 Zakaz przejęcia przez bogactwo lub wyznanie

Ko-liwizm odrzuca przejęcie instytucji publicznych przez skoncentrowane bogactwo, zewnętrzny patronat lub doktrynę sekciarską/nacjonalistyczną.

Artykuł 12 — Deklaracja Końcowa

Ko-liwizm jest porozumieniem, które czyni niezgodę bezpieczną.

Jest obywatelską obietnicą, że: * możesz szukać sensu na swój własny sposób, * możesz się gromadzić, oddawać cześć, wątpić lub odmawiać czci, * możesz wychowywać dzieci zgodnie ze swoimi wartościami, * możesz kochać i żyć jako ty sam/sama, * i możesz robić to wszystko bez obawy, że czyjaś metafizyka stanie się twoim obywatelskim losem.

Państwo nie jest świątynią. Porządek obywatelski nie jest kazaniem. Prawo nie jest teologią.

Ko-liwizm jest warstwą obywatelską, która pozwala ludzkiej różnorodności oddychać—bez zamieniania wolności we fragmentację i bez zamieniania jedności w przymus.

Koniec Karty