Piagam Ko-livisme

Pandangan Dunia Sivik untuk Kebebasan Maksimum dan Undang-Undang Neutral

Versi 2026.0 (Piagam Pengasas)

(Pindaan dilabelkan sebagai 2026.1, 2027.0, dll.)

Mukadimah

Ko-livisme ialah pandangan dunia sivik untuk hidup bersama secara aman sambil bercanggah pendapat tentang persoalan-persoalan terbesar.

Ko-livisme bukan agama. Ko-livisme tidak membuat sebarang tuntutan positif atau negatif tentang Tuhan, dewa-dewa, kebenaran mutlak, keselamatan, wahyu, kehidupan selepas kematian, tujuan kosmik, atau kepastian metafizik. Ko-livisme tidak menawarkan kitab suci, golongan paderi, atau ritual wajib. Ko-livisme tidak meminta sesiapa pun meninggalkan iman, kerohanian, falsafah, atau identiti mereka.

Ko-livisme wujud atas satu sebab utama: masyarakat manusia memerlukan lapisan sivik bersama yang membolehkan kepelbagaian kepercayaan yang mendalam—sama ada keagamaan mahupun bukan keagamaan—tanpa menjadikan negara sebagai pengadil metafizik atau senjata penguasaan moral.

Ko-livisme menegaskan kontrak sosial yang mudah:

* Kebebasan anda adalah maksimum. * Kesetaraan sivik anda tidak boleh dirunding. * Negara kekal neutral. * Undang-undang dan institusi awam milik semua orang—secara saksama—tanpa mengira kepercayaan.

Piagam ini ialah dokumen sivik yang hidup dan berkembang. Ia diselenggarakan melalui proses tadbir urus yang telus. Tujuannya adalah untuk kekal jelas, teguh, dan berguna merentasi generasi.

Perkara 1 — Definisi dan Sifat

1.1 Apa itu Ko-livisme Ko-livisme ialah pandangan dunia dan etika sivik yang direka untuk menyokong pluralisme dalam masyarakat sekular. Ia ialah kerangka bersama untuk kewujudan bersama, yang dinyatakan melalui nilai-nilai yang boleh dijustifikasikan melalui sebab-sebab awam—sebab-sebab yang boleh dinilai oleh mana-mana warganegara tanpa mengira kepercayaan atau ketidakpercayaan peribadi.

Ko-livisme bertujuan untuk mengukuhkan: * integriti institusi sekular, * kebebasan hati nurani, * keamanan sivik, dan * hak-hak sivik yang setara.

1.2 Apa yang bukan Ko-livisme Ko-livisme bukan: * agama, sekte, atau gereja, * teologi gantian, * monopoli kerohanian, * ideologi parti politik, * doktrin kebenaran metafizik, atau * hierarki identiti budaya.

Ko-livisme tidak boleh menjadi mana-mana perkara di atas tanpa mencabuli dirinya sendiri.

1.3 Untuk siapa Ko-livisme Ko-livisme adalah untuk semua orang yang hidup di bawah tatanan sivik sekular: * orang beriman, orang yang ragu, dan orang yang tidak beriman, termasuk tetapi tidak terhad kepada: teis, teis budaya, agnostik, ateis, deis, apateis, ignostik, panteis, panenteistik, politeis, antiteis, humanis, rasionalis, atau kerohanian tetapi bukan keagamaan (SBNR); * mereka yang berakar dalam tradisi dan mereka yang mencari bentuk-bentuk makna baharu; * mereka yang mengamalkan ritual dan mereka yang menolaknya; * mereka yang mahukan komuniti kerohanian dan mereka yang lebih suka kepercayaan peribadi.

Perkara 2 — Premis Teras

Ko-livisme dibina atas tiga premis.

2.1 Kebebasan hati nurani yang maksimum Setiap orang mempunyai hak untuk membentuk, mengubah, atau menolak agama atau pandangan dunia mereka tanpa paksaan, ugutan, atau penalti sivik.

2.2 Tatanan awam yang neutral Negara tidak boleh mengistimewakan, menguatkuasakan, atau menghukum mana-mana agama atau pandangan dunia. Negara wujud untuk melindungi hak-hak yang setara dan tatanan sivik—bukan untuk menghakimi kebenaran metafizik.

Kenetralan ialah kenetralan terhadap doktrin metafizik—bukan kenetralan terhadap bukti kemudaratan. Apabila ketidaksetaraan struktur secara terukur menjejaskan kedudukan sivik yang setara, tatanan sivik boleh mengamalkan langkah pemulihan bersasar yang dijustifikasikan melalui sebab-sebab awam dan hasil yang boleh dipertanggungjawabkan.

2.3 Satu undang-undang sivik Dalam kehidupan awam—mahkamah, kontrak, harta, pekerjaan, piawaian pendidikan, perkhidmatan awam, kuasa politik—terdapat satu sistem yang mengikat: undang-undang sivik negara dalam kerangka sekular.

Ko-livisme tidak mempunyai kod undang-undang tersendiri. Tiada "undang-undang Ko-livis." Tatanan sivik masyarakat adalah sekular dan dimaklumkan oleh nilai-nilai Ko-livisme, yang dinyatakan melalui penaakulan yang boleh dipertahankan secara awam.

Perkara 3 — Nilai-Nilai Ko-livisme

Ko-livisme berasaskan nilai-nilai yang bersifat sivik, boleh diuniversalkan, dan serasi dengan pluralisme.

Maruah yang setara Setiap orang mempunyai nilai sedia ada dan kedudukan yang setara dalam kehidupan sivik, tanpa mengira kepercayaan, asal usul, status, jantina, identiti gender, orientasi seksual, struktur hubungan dewasa dengan persetujuan bersama, bahasa, budaya, atau latar belakang.

Ko-livisme menggalakkan pengurangan penderitaan yang tidak perlu bagi makhluk yang mempunyai kesedaran, termasuk haiwan bukan manusia, melalui norma dan dasar yang boleh dijustifikasikan secara awam.

Ko-livisme memperlakukan status moral bentuk-bentuk kecerdasan yang baru muncul sebagai persoalan terbuka, yang akan ditadbir oleh kriteria berasaskan bukti yang telus dan ambang yang boleh disemak, bukan oleh tuntutan metafizik. Apabila bukti yang boleh dipercayai menunjukkan keupayaan untuk menderita, mengalami, atau kelemahan, tatanan sivik harus cenderung kepada perlindungan pencegahan yang konsisten dengan sebab awam.

Kebebasan hati nurani Kepercayaan, keraguan, dan ketidakpercayaan dilindungi. Tiada institusi—negara atau swasta—boleh memaksa kesetiaan metafizik sebagai syarat hak-hak sivik.

Kenetralan negara Negara tidak menyokong mahupun menentang agama atau pandangan dunia. Ia melindungi amalan bebas sambil enggan menguatkuasakan kuasa suci.

Bukan penguasaan Tiada kumpulan boleh menggunakan institusi untuk memaksakan doktrin metafizik ke atas orang lain atau menukar kuasa kerohanian menjadi kuasa sivik.

Timbal balik dan kebebasan yang setara Kebebasan setiap orang dibataskan oleh kebebasan yang setara bagi orang lain.

Sebab awam Dasar awam mesti boleh dijustifikasikan melalui akal dan bukti, hasil yang boleh dipertanggungjawabkan, dan perlindungan hak-hak yang setara—bukan wahyu, kuasa sektarian, atau tuntutan metafizik yang tidak boleh dinilai secara munasabah oleh orang lain.

Ketahanan sivil dalam krisis Dalam masa perang, keganasan, atau kecemasan negara, langkah-langkah kecemasan mesti dibenarkan secara terbuka, disasarkan secara sempit, terhad masa, dan tertakluk kepada pengawasan — tidak boleh digunakan untuk mengenakan pemerintahan sektarian, hukuman kolektif, atau kewarganegaraan kelas kedua yang kekal. Belas kasihan dengan sempadan Keprihatinan ialah kebajikan sivik, tetapi belas kasihan tidak boleh menjadi alat untuk paksaan, diskriminasi, atau penghakisan hak-hak yang setara.

Keamanan sivik dan penyelesaian yang sah Perselisihan diselesaikan melalui proses undang-undang dan wacana aman, bukan pengecualian suci atau ugutan moral.

Nilai-nilai ini bukan pengganti moraliti peribadi. Ia ialah etika sivik minimum yang diperlukan untuk hidup bersama di bawah satu tatanan awam yang neutral.

Perkara 4 — Kebebasan Kerohanian dan Ritual

4.1 Kebebasan untuk beramal dan mencipta makna Ko-livisme menegaskan hak individu dan komuniti untuk: * beribadat atau tidak beribadat; * berdoa, bermeditasi, berhimpun, berpuasa, meraikan, berkabung; * membentuk komuniti kerohanian, sekolah, badan amal, dan institusi budaya; * mencipta falsafah dan tradisi ritual baharu; * mengubah kepercayaan, bertukar agama, melakukan sinkretisme, atau menarik diri.

Kebebasan ini dilindungi selagi ia menghormati hak-hak sivik dan tidak menuntut kuasa sivik ke atas orang lain.

4.2 Kebebasan untuk keluar Ko-livisme menegaskan hak mana-mana orang untuk keluar daripada mana-mana komuniti kerohanian, keagamaan, atau falsafah tanpa penalti sivik, ugutan, atau paksaan.

4.3 Ucapan, kritikan, dan percanggahan pendapat Ko-livisme menegaskan kritikan aman, perbahasan, keilmuan, satira, dan percanggahan pendapat tentang idea—keagamaan dan bukan keagamaan—sambil mengekalkan piawaian sivik bukan kekerasan dan kelakuan yang sah.

Perkara 5 — Prinsip Undang-Undang Buta

5.1 Kesetaraan sivik Hak dan kewajipan sivik tidak bergantung kepada agama, pandangan dunia, ritual, atau tuntutan metafizik seseorang. Tatanan sivik tidak mengistimewakan atau menghukum warganegara berdasarkan kepercayaan, asal usul, status, jantina, identiti gender, orientasi seksual, pilihan hubungan dewasa dengan persetujuan bersama, bahasa, budaya, atau latar belakang.

5.2 Tiada kuasa undang-undang selari Tiada sistem undang-undang agama atau pandangan dunia—formal atau tidak formal—mempunyai kuasa mengikat ke atas kehidupan sivik.

Orang boleh secara sukarela mengikut bimbingan kerohanian dalam kehidupan peribadi mereka. Tetapi institusi sivik—mahkamah, pendaftaran, kontrak, hak, kewajipan—beroperasi di bawah satu kerangka undang-undang sekular.

Orang dewasa boleh membentuk isi rumah dan perkongsian intim secara persetujuan bersama. Kedudukan sivik tidak dikondisikan atas struktur hubungan; di mana undang-undang sivik membenarkan, pihak-pihak boleh menggunakan kontrak persendirian untuk mentadbir hubungan, harta, nafkah, dan warisan, tertakluk kepada perlindungan terhadap paksaan dan kemudaratan kepada tanggungan. Kontrak sedemikian mesti memenuhi piawaian sivik persetujuan bermaklumat, kejelasan, pendaftaran di mana diperlukan, dan perlindungan tanggungan, dan terbatal apabila paksaan atau eksploitasi dibuktikan. Kontrak persendirian tidak boleh mewujudkan sistem penghakiman selari yang menafikan hak pemulihan sivik yang setara atau proses wajar kepada pihak-pihak.

5.3 Akses setara kepada institusi awam Perkhidmatan dan institusi awam disediakan tanpa diskriminasi. Mereka tidak menuntut kepatuhan kepada mana-mana sistem kepercayaan sebagai syarat penyertaan.

5.4 Kenetralan bukan ketidaknampakan yang dipaksa Kenetralan negara tidak menghendaki warganegara menyembunyikan kepercayaan mereka dalam kehidupan awam. Individu boleh memakai atau mempamerkan simbol keagamaan atau falsafah peribadi di institusi awam, termasuk sekolah, dengan syarat ini tidak melibatkan paksaan, gangguan, atau institusi bertindak sebagai kenderaan sokongan atau pengecualian. Tugas negara ialah untuk kekal neutral dalam kuasanya—bukan untuk menuntut keseragaman budaya daripada rakyatnya.

Ko-livisme menolak idea bahawa pluralisme dicapai dengan menindas perbezaan yang kelihatan. Ko-livisme tidak memperlakukan ungkapan keagamaan yang kelihatan sebagai tidak serasi dengan tatanan awam sekular.

Perkara 6 — Piawaian Sebab Awam

Ko-livisme memperkenalkan disiplin sivik:

Jika sesuatu dasar mengikat semua orang, ia mesti dijustifikasikan dalam istilah yang boleh dinilai oleh semua orang.

Sebab awam ialah piawaian untuk justifikasi kuasa awam yang mengikat—bukan sekatan terhadap siapa yang boleh bersuara. Warganegara boleh berhujah dari mana-mana sumber moral, kerohanian, keagamaan, atau falsafah dalam kehidupan sivik. Tanggungjawab untuk menterjemahkan peraturan yang mengikat kepada sebab-sebab yang boleh dinilai oleh semua warganegara terletak pada institusi dan pegawai awam (mahkamah, pengawal selia, agensi awam, dan pemegang jawatan), bukan pada hati nurani peribadi.

Ini tidak bermakna warganegara mesti meninggalkan iman. Ini bermakna kuasa sivik mesti dilaksanakan dengan sebab-sebab yang tidak bergantung kepada: * "kerana kitab suci saya berkata demikian," * "kerana metafizik saya adalah benar,"

Kuasa sivil tidak boleh dibenarkan oleh tuntutan hak ilahi atau nubuat — seperti janji tanah, kedaulatan, keunggulan, atau keistimewaan kekal. Tuntutan sedemikian boleh membimbing iman peribadi, tetapi ia tidak boleh berfungsi sebagai justifikasi awam yang mengikat. * "kerana kuasa suci saya memerintahkannya."

Disiplin ini terpakai paling ketat kepada keputusan yang membentuk asas kehidupan sivik: hak-hak asas, kedudukan yang setara, reka bentuk institusi awam, dan syarat-syarat di mana kuasa awam boleh digunakan. Dalam keadaan krisis, beban justifikasi meningkat: institusi mesti menunjukkan keperluan, keseimbangan, cara yang paling kurang membatasi, dan tarikh tamat yang jelas, dengan semakan yang telus.

Ko-livisme membezakan antara suara moral dan justifikasi undang-undang: suara moral boleh berakar dalam mana-mana tradisi dan boleh membawa kesegeraan yang menentang penterjemahan; justifikasi undang-undang mesti kekal boleh diakses secara awam, sedar bukti, dan serasi dengan hak-hak yang setara.

Sebab awam termasuk kemudaratan yang boleh dibuktikan, termasuk penderitaan dan eksploitasi yang boleh dicegah. Apabila pengaturan persendirian mewujudkan kesan sivik (harta, warisan, penjagaan), peranan negara ialah untuk menguatkuasakan kejelasan, persetujuan, dan perlindungan pihak yang lemah.

Justifikasi awam mesti dinilai untuk kebolehcapaian merentasi pendidikan, latar belakang sosioekonomi, bahasa, dan budaya. Apabila sesuatu justifikasi secara sistematik mengecualikan orang-orang yang paling terjejas, institusi mesti menyediakan rumusan yang lebih jelas, laluan bukti alternatif, dan penglibatan yang didokumentasikan dengan komuniti yang terjejas.

Dasar boleh diilhamkan oleh nilai-nilai yang bertindih dengan tradisi keagamaan, tetapi ia mesti berdiri atas penaakulan awam dan perlindungan hak-hak yang setara.

Perkara 7 — Sempadan Sivik dan Bukan Paksaan

Ko-livisme mengiktiraf bahawa pluralisme gagal apabila paksaan masuk.

7.1 Tiada paksaan dalam kepercayaan Tiada sesiapa boleh diugut, dihukum, dikecualikan, atau dilucutkan kedudukan siviknya kerana kepercayaan, keraguan, pertukaran agama, atau ketidakpercayaan.

7.2 Tiada keistimewaan sivik untuk keakuran metafizik Tiada kumpulan boleh menuntut kuasa sivik khas dengan menjadi "lebih betul," "lebih tulen," atau "lebih suci."

7.3 Tiada pengecualian suci yang mengurangkan hak orang lain Kebebasan beramal dilindungi. Tetapi ia tidak boleh digunakan untuk mengurangkan kesetaraan sivik, keselamatan, atau autonomi orang lain.

Perkara 8 — Ko-livisme dan Negara

8.1 Ko-livisme tidak mentadbir Ko-livisme bukan ideologi pemerintahan. Ia ialah pandangan dunia sivik yang memaklumkan postur etika masyarakat sekular.

8.2 Undang-undang sivik sekular ialah satu-satunya undang-undang Undang-undang sivik negara ialah satu-satunya kuasa undang-undang yang mengikat dalam kehidupan awam. Ko-livisme boleh mengilhamkan nilai-nilai sivik, tetapi ia tidak menuntut keutamaan undang-undang.

8.3 Negara melindungi pluralisme Negara sekular di bawah Ko-livisme melindungi: * kebebasan beragama dan kebebasan bukan keagamaan, * akses setara kepada institusi, * bantahan yang sah, dan * keamanan sivik.

Perkara 9 — Prinsip Piagam Hidup

Piagam ini dimaksudkan untuk kekal hidup, berkembang, tidak beku.

Ia akan disemak setiap tahun dan boleh dipinda untuk:

* meningkatkan kejelasan, * menangani bentuk-bentuk baharu paksaan atau diskriminasi, * mengukuhkan kenetralan, * memperhalusi mekanisme tadbir urus, atau * meluaskan perlindungan secara konsisten dengan nilai-nilai Ko-livisme.

Walau bagaimanapun, pindaan tidak boleh sesekali mengubah Ko-livisme menjadi:

* agama, * doktrin wajib, * senjata politik, atau * mekanisme keistimewaan sivik.

Piagam ini mesti kekal mampu menangani realiti baharu, termasuk bentuk-bentuk baharu kesedaran, kecerdasan, dan kelemahan.

Perkara 10 — Majlis Piagam Ko-livisme (Tadbir Urus)

10.1 Tujuan

Majlis Piagam Ko-livisme ("Majlis") ialah penjaga Piagam ini.

Tanggungjawabnya:

* menyelenggara Piagam sebagai dokumen sivik yang koheren, * menerbitkan semakan tahunan dan pindaan yang dicadangkan, * mempertahankan kenetralan dan maruah yang setara, * mencegah hanyutan ke dalam sektarianisme, ideologi, atau penguasaan, * menjalankan proses yang telus dan menerbitkan bantahan, * menerbitkan Semakan Justifikasi Awam tahunan, mendokumentasikan bagaimana pindaan utama memenuhi piawaian kebolehcapaian dan bagaimana bantahan kumpulan minoriti dan kumpulan yang terjejas ditangani.

Majlis akan menyelenggara kerangka kerja yang telus dan berasaskan bukti untuk menilai tuntutan status moral yang melibatkan haiwan bukan manusia dan ejen buatan, dengan kriteria dan ambang yang boleh disemak.

Majlis tidak membuat undang-undang. Ia mengemas kini piagam nilai-nilai sivik dan pagar pembatas.

10.2 Struktur dan Kerusi

10.2.1 Ahli mengundi: 12

Majlis mempunyai 12 ahli mengundi, dikumpulkan dalam tiga blok bersaiz sama, setiap satu mewakili fungsi dan bukan identiti politik:

A) Penjaga Kenetralan (4 kerusi) Misi: melindungi kenetralan negara, mencegah pilih kasih pandangan dunia, menentang perluasan misi menjadi agama sivik.

B) Pelayan Pluralisme & Kebebasan (4 kerusi) Misi: melindungi kebebasan hati nurani dalam amalan, terutamanya bagi golongan minoriti, pembangkang, orang yang bertukar agama, dan warganegara yang tidak berpihak.

C) Pembina Sebab Awam & Sistem (4 kerusi) Misi: memastikan Piagam kekal boleh dibaca, boleh dilaksanakan, dan berasaskan sebab awam, realisme institusi, dan kestabilan sivik.

Reka bentuk ini memaksa setiap pindaan untuk memenuhi kenetralan, kebebasan, dan kepraktisan.

10.2.2 Peranan bukan mengundi: 2 Ombudsman

Dua peranan bebas bukan mengundi wujud untuk melindungi integriti:

1) Ombudsman Proses (bukan mengundi) Memastikan pematuhan prosedur, pendedahan, peraturan konflik kepentingan, ketelusan, dan keperluan penerbitan.

2) Ombudsman Hak & Kenetralan (bukan mengundi) Menandakan mana-mana pindaan yang mungkin mengurangkan kenetralan, kesetaraan sivik, atau kebebasan hati nurani. Menerbitkan bantahan dan memaksa peningkatan kepada ambang yang lebih tinggi di mana berkenaan.

10.3 Peraturan Kelayakan (Anti-penguasaan)

10.3.1 Kelayakan yang diperlukan Ahli Majlis mesti:

* secara eksplisit menegaskan pendirian agnostik terhadap kebenaran mutlak metafizik (tiada tuntutan kepastian), * menegaskan komitmen terhadap kenetralan negara, kedudukan sivik yang setara, dan kebebasan hati nurani, * mendedahkan gabungan, pembiayaan, dan peranan kepimpinan yang berkaitan.

10.3.2 Peranan yang menyingkir kelayakan (larangan keras)

Tiada sesiapa boleh berkhidmat sebagai ahli Majlis mengundi atau bukan mengundi jika mereka ialah:

* pegawai politik yang dipilih, menteri, atau orang yang dilantik secara politik sekarang, * pegawai kanan parti politik atau operatif politik profesional yang mengarahkan kempen, * kuasa keagamaan formal (ulama, hakim agama, ahli majlis pentadbiran, atau setaraf), * pelobi profesional yang peranannya ialah memajukan agenda sektarian atau partisan.

10.3.3 Tempoh penyejukan

Seseorang yang memegang mana-mana peranan yang menyingkir kelayakan mesti menunggu 5 tahun selepas meninggalkan peranan itu sebelum layak.

10.4 Mekanisme Pemilihan (Legitimasi + Anti-penguasaan Elit)

12 kerusi Majlis diisi melalui kaedah hibrid:

6 kerusi dipilih oleh Rakan Piagam Rakan Piagam ialah badan keahlian sivik yang menegaskan prinsip-prinsip kenetralan Ko-livisme dan bersetuju dengan bukan paksaan. Keahlian Rakan ialah komitmen sivik terhadap kenetralan dan bukan paksaan, bukan gabungan politik atau ujian kepercayaan. (Rakan bukan ulama, bukan struktur parti.)

4 kerusi dipilih oleh Panel Pencalonan Bebas Panel hakim bersara dan pakar etika sivik memilih calon melalui kriteria yang diterbitkan dan temu duga awam.

2 kerusi dipilih melalui Sortisi (Undian Sivik) Dua kerusi diisi melalui pemilihan rawak daripada kumpulan pemohon yang layak yang memenuhi peraturan kelayakan. Ini melindungi Majlis daripada menjadi kelab elit.

Semua langkah pemilihan mesti didokumentasikan secara awam.

10.5 Penggal, Penggiliran, dan Kesinambungan

* Tempoh penggal: 4 tahun * Penggiliran: 3 kerusi bergilir setiap tahun (untuk mengekalkan kesinambungan) * Penggal berturut-turut maksimum: 2 * Penyingkiran: hanya untuk salah laku, konflik kepentingan yang terbukti, atau pelanggaran peraturan, melalui proses telus yang disemak oleh Ombudsman Proses dan Panel Pencalonan

10.6 Kelas Pindaan dan Peraturan Pengundian

Ko-livisme memerlukan dua jenis pindaan: kemas kini biasa dan perlindungan perlembagaan terhadap tiang-tiang penopang.

10.6.1 Kelas I — Pindaan Biasa

Contoh:

* menjelaskan bahasa, * menambah definisi, * mengukuhkan perlindungan tanpa mengubah prinsip-prinsip teras, * meningkatkan prosedur tadbir urus.

Untuk lulus:

* 8 daripada 12 undi (dua pertiga), dan * sekurang-kurangnya 2 undi daripada setiap blok (Penjaga, Pelayan, Pembina).

10.6.2 Kelas II — Pindaan Perlembagaan

Ini termasuk sebarang perubahan yang menjejaskan:

* kenetralan negara, * prinsip Undang-Undang Buta, * kesetaraan sivik dan bukan penguasaan, * sifat bukan agama Ko-livisme, * peraturan kelayakan Majlis, * ambang pengundian dan mekanisme pindaan.

Untuk lulus:

* 10 daripada 12 undi, dan * sekurang-kurangnya 3 undi daripada setiap blok, dan * tetingkap perundingan awam selama 60–90 hari dengan respons yang diterbitkan kepada bantahan utama.

10.6.3 Peraturan bukan regresi (perlindungan teras)

Tiada pindaan boleh mengurangkan kebebasan hati nurani, kesetaraan sivik, atau kenetralan negara berbanding versi sebelumnya. Jika Ombudsman Hak & Kenetralan menandakan potensi regresi, pindaan secara automatik diperlakukan sebagai Kelas II.

10.7 Kewajipan Ketelusan dan Penerbitan

Setiap tahun, Majlis mesti menerbitkan:

* nombor versi Piagam yang dikemas kini dan log perubahan, * pindaan yang dicadangkan (format garis merah), * rasional dalam istilah sebab awam, * analisis kesan (siapa yang terjejas dan bagaimana), * kenyataan bantahan (pendapat minoriti), * keputusan undi akhir mengikut blok.

Perkara 11 — Klausa Integriti (Pertahanan Diri Terhadap Rasuah)

11.1 Tiada kuasa suci

Tiada keputusan Majlis boleh menggunakan kuasa suci sebagai justifikasi yang mengikat.

11.2 Tiada monopoli atas kebenaran moral

Majlis boleh mentadbir etika sivik tetapi tidak boleh menuntut kemaksuman moral.

11.3 Tiada hierarki identiti

Ko-livisme menolak sistem yang meletakkan kedudukan warganegara mengikut ketulenan, kepercayaan, asal usul, atau kepunyaan.

11.4 Tiada penukaran menjadi ideologi

Jika Ko-livisme digunakan untuk menguatkuasakan keakuran metafizik atau penguasaan politik, ia mengkhianati tujuannya. 11.5 Tiada penguasaan oleh kekayaan atau kepercayaan

Ko-livisme menolak penguasaan institusi awam oleh kekayaan tertumpu, naungan luar, atau doktrin sektarian/nasionalis.

Perkara 12 — Perisytiharan Penutup

Ko-livisme ialah persetujuan yang menjadikan percanggahan pendapat selamat.

Ia ialah janji sivik bahawa: * anda boleh mencari makna dengan cara anda sendiri, * anda boleh berhimpun, beribadat, meragui, atau menolak ibadat, * anda boleh membesarkan anak-anak dengan nilai-nilai anda, * anda boleh mencintai dan hidup sebagai diri anda sendiri, * dan anda boleh melakukan semua itu tanpa bimbang bahawa metafizik orang lain akan menjadi nasib sivik anda.

Negara bukan kuil. Tatanan sivik bukan khutbah. Undang-undang bukan teologi.

Ko-livisme ialah lapisan sivik yang membiarkan kepelbagaian manusia bernafas—tanpa mengubah kebebasan menjadi perpecahan, dan tanpa mengubah perpaduan menjadi paksaan.

Akhir Piagam